Nabywca w FA(3): identyfikator, JST i GV w Podmiot2

Cztery sposoby na identyfikator

Schemat sprawdza tylko format NIP: 10 cyfr według wzorca typu TNrNIP. Sumy kontrolnej nie sprawdza. Robi to KSeF, ale tylko na środowisku produkcyjnym, dla Podmiot1, Podmiot2, Podmiot3 i PodmiotUpowazniony. Na środowisku testowym tę walidację włącza nagłówek X-KSeF-Feature: subject-identifier-validation. Dokumentacja nie podaje, jakim kodem KSeF odrzuca błędną sumę kontrolną.

Znaczniki JST i GV

Oba są obowiązkowe w Podmiot2 i przyjmują wartość 1 albo 2:

• JST, „Znacznik jednostki podrzędnej JST.”: 1, gdy faktura dotyczy jednostki podrzędnej samorządu; wtedy trzeba wypełnić Podmiot3 z rolą 8 i podać NIP albo identyfikator wewnętrzny jednostki;
• GV, „Znacznik członka grupy VAT.”: 1, gdy faktura dotyczy członka grupy VAT; wtedy Podmiot3 z rolą 10;
• 2 w obu oznacza, że faktura ich nie dotyczy.

Co wpisuje Odoo 18, 19 i 20

Odoo wybiera identyfikator z numeru VAT klienta. Polski NIP trafia do NIP. KodUE i NrVatUE Odoo wpisuje tylko przy transakcjach specjalnych, czyli z etykietami podatkowymi OSS_Base, OSS_Tax, Triangular Sale, K_21 albo K_12; każdy inny zagraniczny numer idzie do KodKraju i NrID. Klient bez numeru VAT dostaje BrakID 1.

JST i GV Odoo wpisuje zawsze jako 2. Faktury dla jednostki podrzędnej samorządu albo członka grupy VAT nie da się więc z Odoo oznaczyć tak, jak tego wymaga schemat, i taka faktura nie trafi do tej jednostki przez Podmiot3.

Co sprawdzić przed wysyłką

1. Numer VAT klienta: polski NIP z prefiksem PL albo bez niego (wtedy Odoo bierze kraj z karty klienta), z poprawną sumą kontrolną.
2. Przy kliencie z UE: czy faktura naprawdę powinna mieć KodUE i NrVatUE, czyli czy pozycje mają właściwy podatek.
3. Przy klientach z sektora publicznego: czy faktura nie powinna trafić do jednostki podrzędnej; tego Odoo nie zapisze.

Czytaj dalej